Normalizasyon Nedir?

Normalizasyon, veritabanı tasarımında veri gereksinimlerini düzenleme sürecidir. Amaç, veri tekrarını en aza indirgemek ve veri bütünlüğünü sağlamak için ilişkisel veritabanlarındaki verileri belirli kurallara göre yapılandırmaktır. Bu, veri güncellemelerinde, silinmelerde ve eklemelerde karşılaşılabilecek sorunları en aza indirir.

Normalizasyonun Aşamaları ve Formları

Normalizasyon, belirli formlarda gerçekleştirilir. En yaygın formlar şunlardır:

• 1NF (Birinci Normal Form): Her alanın atomik değerler içermesi ve tekrarlayan grupların bulunmaması gerekir.
• 2NF (İkinci Normal Form): 1NF koşullarını sağlar ve tüm verilerin tam bağımlı olduğu alanlar içermelidir.
• 3NF (Üçüncü Normal Form): 2NF koşullarını sağlar ve transitif bağımlılıkları önler; yani bir alan, başka bir alana bağımlı olmamalıdır.
• BCNF (Boyce-Codd Normal Form): 3NF\'nin daha katı bir halidir; her fonksiyonel bağımlılık, süper anahtar ile olmalıdır.
• 4NF (Dördüncü Normal Form): Çok değerli bağımlılıkların, kaldırılması hedeflenir.
• 5NF (Beşinci Normal Form): Açıklayıcı bağımlılıkları ele alır ve verinin parçalarını birleştirme gereksinimini en aza indirger.

Her formun kendine özgü kuralları vardır ve ideal tasarım genellikle 3NF ya da BCNF düzeyine kadar normalleştirilir.