Dağıtık Sistemlerde Tutarlılık Modelleri

Dağıtık sistemlerde tutarlılık, verilerin farklı node\'lar arasında nasıl senkronize edildiğini belirler. Başlıca tutarlılık modelleri şunlardır:

• Güçlü Tutarlılık (Strong Consistency): Tüm işlemler, sistemin her noktasında anlık olarak güncellenir. Kullanıcı her zaman en güncel verilere ulaşır.
• Zamansal Tutarlılık (Timeliness Consistency): Veriler, belirli bir zaman dilimi içinde güncellenir. Ancak, güncellemeler gecikmeli olabilir.
• Son Tutarlılık (Eventual Consistency): Zamanla veriler tüm node\'larda uyumlu hale gelir. Başlangıçta tutarsızlık olabilir, fakat gecikmeli olarak tutarlı hale gelir.
• Gözlemci Tutarlılığı (Causal Consistency): İşlemlerin sebep-sonuç ilişkisi korunur. Kullanıcı, neden-sonuç bağlantısı olan verileri her zaman tutarlı görür.
• Ortak Tutarlılık (Shared Consistency): Belirli bir grup node arasında tutarlılık sağlanır. Diğer node\'lar arasında tutarsızlık olabilir.

Bu modeller, sistemlerin ihtiyaçlarına göre tercih edilir. Her modelin avantajları ve dezavantajları vardır.